Componist van filmmuziek
Zbigniew Preisner

(Bielsko-Biała, 20 mei 1955)

Preisner werd vooral bekend als huiscomponist van de Poolse regisseur Krzysztof Kieslowski. Hij schreef onder andere de muziek voor de films 'Dekalog' (1987), 'La double vie de Véronique' (1990), 'Trois Couleurs: Bleu' (1993), 'Trois Couleurs: Blanc' (1994) en 'Trois Couleurs: Rouge' (1994).

De wisselwerking tussen film en muziek is zeer groot, soms is het alsof het beeld aangepast werd aan de muziek. Het belang van Preisner’s muziek voor de films van Kieslowski is vergelijkbaar met die van Ennio Morricone voor de films van Sergio Leone. De muziek is indringend aanwezig en samen met de beelden en de sfeer ontstaat er een unieke ervaring.

De muziek van Preisner is buitengewoon intens en laat je niet meer niet los. Na enkele luisterbeurten voel je de onweerstaanbare drang om de cd steeds opnieuw af te spelen.

Zijn broze melodieën worden naakt, ontdaan van bijna elke versiering, opgenomen met grote, luidkeels schreeuwende stiltes op de achtergrond, vaak extra benadrukt door zinderende echo's en lange, uitgerekte momenten waarin de muziek de adem inhoudt.

Preisner heeft in zijn oeuvre veel gebruik gemaakt van steeds terugkerende instrumenten en elementen zoals het klokkenspel, hobo, enkele strijkers, een groot koor en een solozangeres. Zijn muziek is zowel groots en heroïsch als ontroerend en ingetogen.

Wens je deze muziek te beluisteren, klik dan eens op één of meer van volgende links:
http://www.ilike.com/artist/Zbigniew+Preisner/track/Veronique
http://www.last.fm/music/Zbigniew+Preisner/+videos/+1-7bHC8XEfEYk
http://www.wat.tv/video/zbigniew-preisner-guzz_ezqn_.html

...

Rupert Hine

(Londen, 1948) is een Britse muzikant en producer. Ik ontdekte hem via zijn LP Waving not Drowning (1982). Deze kocht ik na op de radio het nummer ‘The Set Up‘ gehoord te hebben én omdat de cover mij aansprak. In die tijd durfde ik nog wel eens een intuïtieve aankoop te doen. Die LP werd voor mij een grote ontdekking en al gauw ging ik op zoek naar meer werk van de man.

Rupert Hine is eigenlijk in de eerste plaats producer van onder andere albums van Kevin Ayers, Tina Turner, Howard Jones, Saga, The Fixx, Bob Geldof, Thompson Twins, Stevie Nicks, Chris de Burgh, Suzanne Vega, Rush. Hij heeft in totaal meer dan 100 albums geproduceerd.

Zelf nam hij 11 albums op, waaronder Immunity, Waving Not Drowning en Wildest Wish to Fly die als zijn beste werken beschouwd worden. De stijl kun je omschrijven als experimentele synthpop. Ik hou heel veel van de wat rustige, zweverige en beklijvende nummers zoals ‘Firefly in the night’, ‘The wildest wish to fly’, ‘The Outsider’ en ‘Dark window’: songs die in mijn geheugen gebrand staan en de sfeer van toen weer tot leven brengen.

Beluister de clip in de rechterkolom hiernaast eens.
...

Adrian Borland
(The Sound)

Vandaag moet ik het toch even hebben over één van mijn favoriete singer/songwriters: Adrian Borland van The Sound, een gitaarrockgroepje dat bekend geworden is als dé meest onderschatte band uit de jaren ’80.

Wat een schitterende nummers schreef die man. Songs die geweldig in elkaar steken en een sfeer oproepen die door merg en been gaat. Die muziek vormt de basis voor de gewichtige, emotionele, revolterende, soms hartverscheurende en zelfs wanhopige teksten die Borland schrijft. Songs recht uit zijn hart, niets verhullend. Eerlijke, intense muziek met een schreeuw van verzet. Muziek die je bij de keel grijpt.

Je vraagt je nu af of dergelijke muziek mij gelukkig kan maken? Wel: ze laat je voelen dat je leeft, ze ontroert door de emoties die ze losmaakt, ze geeft kracht door haar niet te stuiten power, ze biedt troost als je je onbegrepen voelt. The Sound was één van de meest intense en doorleefde bands. OK, niet echt 'hemelse' muziek, maar wel muziek met een 'ziel'.

Twee keer mocht ik hen live bewonderen (Seasidefestival-De Panne, Brielpoort-Deinze) en telkens was ik sterk onder de indruk.

The Sound is geschiedenis. Zanger Adrian Borland maakte een einde aan zijn leven, hij verloor de strijd tegen de stemmen in zijn hoofd. Vermoord door zijn psychische ziekte. Een tragisch einde. Maar zijn songs zijn onsterfelijk en brengen mijn ziel nog steeds in beroering.

Kijk even in de rechterkolom, daar vind je een muziekclip van het nummer 'Winning' van The Sound.
...