Fietsgekte - deel 2

-

Het nadeel van 1000 km fietsen over Vlaamse wegen, was het feit dat we ons bewust werden van de beperktheden en onvolkomenheden van onze rijwielen...
-
De (hybride) fiets van GroteZoon kochten we voor zijn Plechtige Communie toen hij twaalf jaar was. Dat leverde nu opmerkingen op als: mijn fiets wordt te klein, hij is te zwaar, te banden zijn te breed, het stuur is te recht,...
Mijn eigen fietsje telt al meer lentes dan GroteZoon. Dat leverde van mijnentwege opmerkingen op als: antiek, te weinig versnellingen, onhandig schakelen, versleten remmen,...
-
Het begon met informatieve bezoekjes aan fietshandelaars om te zien welke aanpassingen gemaakt konden worden... het eindigde met de aankoop van twee racefietsen!
Voor GroteZoon een spiksplinternieuwe witte, voor mij een tweedehandse (maar zo goed als nieuwe) rood-zwart-witte 'koersmachine'. Dat kan tellen, als motivatie om wat meer aan sport te doen!
-
Aan die keuzes ging een weekje twijfelen, tobben, informeren, nadenken, kiezen vooraf. Een hele week, ondergedompeld in de geheimen van de fietsmechaniek.
Het gevolg daarvan was dat mijn hoofd gevuld was met woorden als Shimano, afmonage, Campagnola groep, carbon voorvork, derailleurs, kadermaat, shifters,... en dat er van bloggen weer niets terecht kwam (= nog maar eens een excuus voor mijn afwezigheid in Blogland).
-
Deze vakantie veroorzaakte een serieuze daling in onze financiële middelen, maar ach... ze leverde mooie ervaringen en vreugde en bovendien had/heeft ze een gunstige invloed op lijf en leden, dus... armer aan de éne kant, rijker aan de andere :-)

(Ten gepaste tijde plaats ik wel eens een fotootje; de fiets van GroteZoon is nog in de maak.)

Bakgekte

-
Kinderen (onder andere) houden een mens actief.
-
Na het fietsen (zeg maar koersen) in de voormiddag, moest GroteZoon nog de verveling van de namiddag trotseren. Deze ging hij te lijf met een nieuwe uitdaging: taart, gebak, brood, pannenkoeken,... bakken!
Kwestie van de verbruikte calorieën weer aan te vullen en het gewicht op peil te houden...
-
Hij testte zijn kooktalenten uit op flantaart, chocoladecake, Aalsterse vlaai, broodpudding, chocolademousse, pannenkoeken en tenslotte ook op pizza's, (zelfgemaakte) ravioli en brood.
Dat brood leidde tot een broodmachine waardoor we nu elke dag ons eigen broodje bakken.
-
Alles gebeurde natuurlijk onder het toeziend oog en met de helpende hand van 'gouden lepeltje'... (zou dit hier dan toch nog een culinaire blog worden...?)
Het opruimen achteraf, werd echter hélemaal aan mij toevertrouwd...:-(
-
Dit en nog heel wat andere activiteiten zorgden ervoor dat deze blogger 's avonds half slapend voor zijn PC-scherm hing en er niet meer in slaagde enkele zinnige regels tekst te produceren, waardoor hij algauw het ene scherm voor het andere ruilde en vanuit zijn luie zetel een of andere film op zich af liet komen.

Fietsgekte

-
Ik had het voorspeld: dit zou een fietsvakantie worden!
(zie bericht van 3 mei)
-
En inderdaad, eind juni werden de eerste tientallen kilometers al afgelegd.
GroteZoon had een 'doel' vooropgesteld:
deze vakantie wou en zou hij 1000 km bij elkaar fietsen...!
-
Er werden toeristische fietsroutes opgezocht, er werden routes uitgestippeld met behulp van de 'fietsknooppunten' van het 'fietsnetwerk'. De afstanden van de eerste tochten lagen tussen de 40 en 60 km. Natuurlijk moest ook onze uitrusting aangevuld worden. Zoon had nog geen rennersbroek, ik nog geen valhelm.
-
Na de reis naar Zwitserland werden de afstanden geleidelijk aan verhoogd. Uiteindelijk maakten we ook twee dagtochten van meer dan 100 km.
We reden naar west, oost, noord en zuid. We fietsten langs de Leie en de Schelde, we ontdekten de kasseien van de hellingen van 'De Ronde van Vlaanderen', we fietsen door talloze Vlaamse dorpjes... en ja, op een dag bereikten we het (voor ons) magische getal van 1000 km.
Mits enig rekenwerk lukten we erin om dit heuglijk moment te laten plaatsvinden op een bijzondere plek: net voor de 'Menenpoort' in Ieper, het bekende monument voor de slachtoffers van Wereldoorlog 1 en voor mij een symbool van mijn jeugdjaren. (zie foto bij bericht van 19 mei).
Een moment dat nog lang in onze geheugens zal bewaard blijven.
-
's Avonds waren de benen soms zo vermoeid dat ook mijn hersenen dienst weigerden en er van bloggen niets terecht kwam. (Eerste excuus voor mijn afwezigheid in Blogland, hihi, er volgen er nog...)