O P G E M E R K T 

-

Weekboek

hoofdstuk 11

Deze week geen ingewikkelde theorieën, naïeve idealen of innerlijke ontboezemingen.
De lente haalt me uit mijn gewone doen. Ze drukt me met mijn neus op de aardse werkelijkheid. Al zijn het vooral mijn handen die het genoegen hebben kennis te maken met de aarde… Het is weer tijd voor het jaarlijks terugkerende ritueel! Putjes delven, plantjes plaatsen, putjes vullen en aanaarden. Dan komt mijn ware aard boven en vol overgave wroet ik in de bodem van mijn bestaan (spottende haha). Een niet te onderschatten voordeel is, dat dit eveneens in goede aarde valt bij vrouwlief…

Aarde is er genoeg in mijn tuin. Lucht gelukkig ook nog altijd. De zon is een vuur aan het opstoken. Water… is de ontbrekende schakel… maar daar komt verandering in!
Dat had echter veel voeten in de aarde. Uiteindelijk werd fase 1 van het plan uitgevoerd: de aankoop van een waterreservoir en een fonteintje. Het is een begin. Waar zal dit alles terecht komen, hoe zal het ingekleed worden? Vragen zonder antwoord,…voorlopig. Ach, het komt wel goed. Gewoon gebruik maken van hersenen, synchroniciteit en serendipiteit. Dat ligt in mijn aard (grijnzende haha). En op de duur wordt ons tuintje nog een aards paradijsje! Dan zal ik volop kunnen genieten van de aardse genoegens.

Ook grote zoon (zo noem ik hem voortaan, nu hij boven mij uit groeit en ik me méér en méér een aardmannetje voel) heeft last van de aardse realiteit: proefwerken. In wiskunde en wetenschappen kan ik hem nu echt niet meer volgen. Ik blijf perplex achter... Hij is helemaal geen aardje naar zijn vaartje. Voor Nederlands en Frans blijk ik wel nog van enig nut te zijn. Dit keer is er geen proef Aardrijkskunde, jammer… ik was net helemaal in de aardse sfeer (de aardekleur hier, is het bewijs).

Eigenlijk is dit hele aarde-verhaal er slechts, om een uitvlucht te creëren, voor het feit dat ik deze week wat minder bij jullie op bezoek zal komen. Jullie zullen mijn aardige reacties toch niet al te veel missen (sarcastische haha)? Deze laatste zin is trouwens een bijzonder onaardige manier om nog eens het woord aarde te kunnen gebruiken.

Volgende week wordt het een feestelijke Weekboek-editie, want dan viert ‘gouden lepeltje’ zijn 1-jarig bestaan! Een hemels moment. Daarna zal ik me wellicht weer tussen hemel en aarde bevinden, zwevend op mijn wolkje, niettemin zonder mijn aardse gebondenheid te loochenen. Groetjes!

Nota bene: Het is gelukt! Er staan er 22 in! (uitbundige haha!)
Maar dat is een thema voor later.

V-tijd

-

-
Voor zij die het mij vroegen of het zich afvragen:
één letter vraagt 2 à 3 uren denken, zoeken en creatie. 
-

Herfst

-

-