REIS ZWITSERLAND - JULI 2010 

Wandeldag 4

-

Vandaag trekken naar het 2337 m hoog gelegen Hotel Weisshorn.

Via het eindstation van een 'funiculaire', een wagonnetje dat op een tandradbaan tegen de steile helling ophoog klimt, kun je het hotel in een uur stappen bereiken...

wij niet dus, want Grote Zoon houdt ook van dit soort transportmiddel niet...

Dus parkeren we de auto in Chandolin en stappen vanaf daar in een echt strak tempo

naar het hotel, dat we een goeie twee uur later bereiken.

(Vorig jaar deden we er een half uur langer over)

Deze puike prestatie verdient natuurlijk een beloning... mmmmm!

Het gebouw dateert oorspronkelijk uit 1882.

In september 1889 werd het vernietigd door een brand.

Het werd opnieuw opgebouwd in steen.

Dit nieuwe hotel, zoals het er nu nog steeds staat, werd geopend in 1891.

Alle materialen werden met muilezels naar boven gebracht.

De piano werd door zes, elkaar aflossende, mannen op de rug naar boven gedragen gedurende twee dagen.

 REIS ZWITSERLAND - JULI 2010 

Wandeldag 3

-

Vandaag rijden we Val d'Anniviers uit

en rijden aan de andere kant van het Rhonedal terug naar boven,

waar we halt houden in Crans-Montana.

Vanuit Vermala, net boven Crans-Montana,

starten we de wandeling naar Cabane des Violettes op 2209 m

Deze wandeling biedt heel weidse uitzichten over het dal

en op de vele witte bergtoppen.

De Cabane is vlot per kabelbaan bereikbaar, maar...

 Grote Zoon houdt niet van die zwevende bakjes, dus moet ALLES ALTIJD te voet.

Bovendien is, volgens hem, het gevoel van voldoening

als je dan uiteindelijk de berghut bereikt,

veel groter en smaakt de picnic veel lekkerder...

hmmmm,... daar zit wel wat in.

Zo'n vijf uren later staan we (voldaan!) terug bij onze auto!

 REIS ZWITSERLAND - JULI 2010 

Autorondrit

-

-

De benenwagen blijft deze keer op stal...

we maken een autorit over enkele bekende passen in Wallis:
de Simplon Pass en de Furkapass.
Na de Simplonpas rijden we een stukje door in Italië.
Om even de sfeer op te snuiven en omdat Grote Zoon er nog nooit is geweest.
Daarna rijden we de Simplonpas over in omgekeerde richting
en vervolgens gaat het richting Furkapas.
Deze is heel indrukwekkend omdat we vanuit het dal
bijna de gehele route tegen de bergflanken naar boven zien kronkelen.
Een beetje voor de top staat Hotel Belvedere,
waar vandaan het zicht op de Rhonegletsjer en het dal overweldigend is.
Na zowat 300 schilderachtige kilometers onder de wielen,
komen we verrijkt terug aan in Zinal.

 REIS ZWITSERLAND - JULI 2010

Wandeldag 2

-

Deze keer wordt het een 'korte' tocht van zo'n 3,5 uur:

Vanuit Zinal (1678 m) heen en terug naar de Cabane du Petit Mountet, gelegen op 2142 m.
Een klassieker voor elke wandelaar die op vakantie gaat naar Zinal.
Het eerste stuk is vlak, maar na drie kwartier slingert de brede wandelweg
behoorlijk steil naar boven. Enkele stukken zijn zo steil dat sommige oudere
of niet geoefende wandelaars de klim voor bekeken houden en rechtsomkeer maken.
Terwijl het zweet in straaltjes over ons lijf naar beneden loopt,
blijven wij omhoog lopen...
Boven is er gelukkig de gezellige Cabane du Petit Mountet
met verfrissende drankjes :-) 

Vanaf vandaag, om de twee dagen, een stukje over onze
Zwitserse vakantiedagen.
We logeerden in hotel Europe in Zinal, gelegen op het einde van het Val d'Anniviers.
-

-
 REIS ZWITSERLAND - JULI 2010 

wandeldag 1

-

In twee uur tijd klommen we van de Barrage de Moiry op 2250 m
naar de top van de Corne de Sorebois om 2895 m hoogte.
Vanaf daar konden we genieten van een grandioos uitzicht op de Keizerskroon:
de keten van vijf 'vierduizenders'.
Daarna drie kwartuur dalen naar de Chalet om de innerlijke mens te bevoorraden.
Tensotte terug naar boven, naar de Corne, en afdalen naar de barrage.
Een flinke tocht van bijna 3 uur stijgen en 2,5 uur dalen.
-
Boven op de top ontmoetten we een Japans echtpaar,
dat aan de andere zijde van de berg de kabellift genomen had
en slechts het laatste stuk (ongeveer een uur klimmen) te voet had afgelegd.
Ze kenden Brugge en Manneken Pis...
De foto onderaan rechts is van Japanse makelij :-) 

Terug van weggeweest...

lopen jullie even mee in mijn voetsporen?

 

Dag allemaal!

Het werd een drukke en heel actieve julimaand.

Ook in augustus zal ik niet veel stilzitten,

Grote Zoon heeft nog een uitgebreid pakket aan fietstochten in petto...

(oh ja, hij was geslaagd en volgt volgend schooljaar 'wiskunde-wetenschappen')

Daarom doe ik het nog even rustig aan op deze blogbladzijden.

De komende maand kunnen jullie (als je dat wenst) meelopen in mijn voetsporen

en meegenieten van de overweldigende bergwereld van het Zwitserse Wallis.

Tot binnenkort!

Dolce Vita

zoete zomerherinneringen.

V-tijd

-

Denk beelden droom gedachten

-