[Tuinhoekje]

-

Wandelgedachten

Weekboek

hoofdstuk 15

Deze keer geen gedachten. Die fladderen vrolijk buiten onder het zonnetje en ik slaag er niet in hen te vangen...
Wel enkele fragmenten uit het boek dat ik aan het lezen ben: Narziss en Goldmund van Hermann Hesse, een 'klassiek meesterwerk' uit 1957.
-

-

'Ach, de wereld was onbegrijpelijk, en feitelijk een droevige aangelegenheid, maar overigens ook wel mooi, als je goed naging. Je wist niets. Je leefde en je liep wat rond op de aarde, of je liep door de bossen en dan werd je zo nu en dan plotseling aangekeken door iets dat vol beloften was, veeleisend, dat een onbestemd heimwee in je achterliet: een avondlijke ster, een blauw klokje, een rietgroene plas, het oog van een mens, van een koe, en soms kreeg je de indruk dat er iets ongehoords, iets waarnaar toch al heel lang verlangd was, op het punt stond te gebeuren; dat er een grote, alomvattende sluier zou worden weggenomen; maar dan was het voorbij, er gebeurde niets, het raadsel werd niet opgelost en de geheime betovering niet verbroken, en uiteindelijk werd je oud.'

'Kunst, daarin verenigden zich de vaderlijke en de moederlijke wereld, de wereld van de geest en die van het bloed; de kunst kon, uitgaande van de zinnelijkheid, naar het rijk van de zuivere abstractie leiden, maar anderzijds kon zij ook voortspruiten uit een zuiver ideële wereld en eindigen als vlees en bloed. Al die werkelijk hoogstaande kunstwerken, die meer waren dan een geslaagde truc, die vervuld waren van het eeuwige geheim, al die echte, onbetwistbare kunstwerken van waarachtige kunstenaars vertoonden zonder uitzondering dat fatale, glimlachende dubbele gezicht, dit samenvallen van mannelijke en vrouwelijke elementen, dit samengaan van dingen die zowel uit het rijk van de driften als uit de regionen van de pure geest voortkwamen.'

  O P G E M E R K T 

Foto's genomen vanop het dakterras van restaurant La Place

in winkelcentrum 'K in Kortrijk'

'Groeten uit...'

-

Ideaalbeelden

Deze titel 'werkt' niet echt hé?
Al enkele keren vonden jullie er (begrijpelijk) het ideale niet in terug.
Ikzelf ook vaak niet. Zeker niet bij de foto's die ik nog gepland heb.
Weg ermee dus! Ik herdoop deze reeks in

Idee-beelden
een samenraapsel van foto-ideeën.

Enig idee wat deze betekent?
-

V-tijd

Het is geschied.

Mijn kattenalfabet heeft de laatste letter bereikt.

Van A tot Z werd het een moeizame maar plezierige zoektocht.

26 verhaaltjes, elk op zich opgebouwd met woorden met dezelfde beginletter,

geïnspireerd door of toegepast op mijn katten.
-

Deze week zag ik dit in de stad...
vond ik een mooi extra'tje om deze reeks af te sluiten. 

Ziezo,  dit is de laatste:

Nu moet ik op zoek naar een nieuwe V-tijd,

een nieuwe Vrijdagse logreeks.

  O P G E M E R K T 

Weekboek

hoofdstuk 14

Het is niet mogelijk om alles onder controle te houden, om de stroom van het leven in bedwang te houden. Je kunt alleen proberen om er een zo goed mogelijk traject voor te kiezen. Toch is het niet te voorkomen dat het af en toe een zware passage moet doorkomen, obstakels zal moeten overwinnen of dat het eens opbotst tegen een rots.

De voorbije twee weken kregen we daar enkele voorbeelden van.

Een eerste struikelblokje: vakantie, wij drieën samen thuis. Leuk!...

Ware het niet dat Grote Zoon nérgens naar toe wil. Hoe we ook proberen, het blijft NEE. Een dagje naar zee, een dagje Brugge, een wandeling in de natuur: voor hem hoeft het niet. ‘Gaan jullie maar, naar mij moet je niet omzien’…

Daardoor blijkt Vrouwliefs zin om op stap te gaan, plots verdwenen als sneeuw voor de zon. Een situatie die mezelf niet veel mogelijkheden meer biedt. Veel uitputtende onderhandelingen leverden uiteindelijk enig resultaat. Met Vrouwlief ging ik naar Brugge en naar de kust (Cadzand, NL), op m’n ééntje trok ik over de Koppenberg en met Grote Zoon deed ik enkele fietstochten.

De tweede rots valt moeilijker te omzeilen. Mijn schoonmoeder (87) heeft gisteren een dringende heelkundige ingreep ondergaan. Vrouwlief heeft liever niet dat ik daar veel over vertel. Laat ik de situatie ‘ernstig’ noemen. De operatie is gelukkig naar wens verlopen. De afgelopen twee weken van onderzoeken en consultaties, twijfels en angst, waren emotioneel enorm belastend voor haar. Ze is enig kind én verpleegster waardoor ze het zich allemaal extra aantrekt.

Een derde onaangename (langdurige) passage wordt veroorzaakt door onze buren. Daar zal ik nog minder over uitwijden. Enkel dat het probleem écht niet bij ons ligt. Door het toegenomen buiten leven, nemen de storende situaties ook weer toe. Uitpraten is voorlopig geen optie. Dat soort zaken kan ik redelijk goed van me af zetten, maar dat is iets waar Vrouwlief moeite mee heeft…

Een moeilijke periode dus, zeker en vooral voor mijn echtgenote.

(Vandaar ook dat voor mezelf o.a. het bloggen even minder was/is.)

En dan waren er nog enkele kleine rotsbrokjes die het vlotte stromen verhinderden: onze auto moesten we, wegens een defecte vering, twee dagen missen; de afwatering van onze keukenspoelbakken verspreid een onaangename geur; één van ons katjes had een etterend oog;…

Gelukkig was het heerlijk lenteweer en daar heb ik toch wel van genoten!
(Nog een reden waardoor het bloggen even op een laag pitje stond.)

Om af te sluiten, nog dit lentebloemetje...