zondag 26 april 2009
zaterdag 25 april 2009
de Katin de Kunst
Deze keer nr 3 in de reeks:
ANDY
WARHOL
(Pittsburgh, 6 augustus 1928 — New York, 22 februari 1987)
Warhol was een Amerikaans kunstenaar, cineast en publicist. Warhol werkte tevens als muziekproducent en acteur. Vanuit zijn achtergrond en ervaring in de toegepaste kunst was Warhol één van de protagonisten van de Pop-art in de Verenigde Staten in de jaren '50 en '60 van vorige eeuw.
Warhol is vooral beroemd om zijn vlakke en contrastrijke schilderijen en zeefdrukken van verpakte producten en alledaagse objecten zoals Campbell's soepblikken, bloemen en de banaan op de cover van het album The Velvet Underground and Nico (1967), alsook voor zijn gestileerde portretten van 20e eeuwse beroemdheden als Marilyn Monroe, Elvis Presley, Judy Garland, en Elizabeth Taylor.
In 1954 publiceert Andy Warhol een serie
van 25 kattenportretten in boekvorm. Deze limited edition van met de hand ingekleurde prints werd uitgebracht ter gelegenheid van Kerst. Hij noemde zijn boek '25 Cats Name Sam and One Blue Pussy'. Niettegenstaande Warhol en zijn moeder reeds meer dan twintig jaren katten in huis hadden,
waren deze tekeningen gebaseerd op foto's van de kattenfotograaf Walter Chandoha.
De schilderijen die Warhol maakte op basis van foto's van katten en honden, zijn heel levendig en vol persoonlijkheid.

vrijdag 24 april 2009
Eergisteren schreef ik dat ik door het 'bloggen' op een (nog) bewustere, intensere manier naar de wereld kijk. Door het gericht zijn op andere zaken, ga ik ook aan andere dingen denken. Deze andere gedachten brengen andere gevoelens met zich mee welke zich dan op hun beurt weerspiegelen in mijn fysieke lichaam. Over die 'mentale omgeving' en de invloed ervan, gaat het vandaag.
'Zware kost' denken jullie nu. Ja, toch vreemd dat juist datgene wat een mens kenmerkt, namelijk zijn denkvermogen, vaak zo moeilijk te overdenken valt. Toch scheppen we onze eigen werkelijkheid in overeenstemming met de overtuigingen, denkwijzen en verwachtingen voortkomend uit dat denkvermogen. Daarom zouden we dat zorgvuldig moeten bestuderen. Allé vooruit, concentreer jullie!
Onze eigen mentale omgeving wordt samengesteld uit zeer persoonsgebonden beelden, veronderstellingen, visies en ervaringen die we lange tijd met ons meedragen. Ze bepaalt het beeld dat wij ons vormen van onze leefwereld.
Deze eigen gemaakte denkpatronen hebben we nodig, anders lopen we verloren. Maar we moet ze regelmatig op punt stellen, aanpassen, opruimen. Anders bestaat het gevaar dat we er in 'vastlopen'.
De gedachten vormen het mentale voedsel voor het lichaam.
We weten dat de fysieke omgeving, met besmetting en gebrek aan hygiëne, ziek kan maken. Maar er is ook een mentale omgeving. En daar is eveneens een mentale hygiëne, een opkuisen en net houden van de gedachten, noodzakelijk.
Je eigen mentale wereld bestaat uit die dingen waar jijzelf aandacht aan schenkt. En het is op die door jezelf samengestelde werkelijkheid dat je reageert.
Het losbreken van vastgeroeste (verkeerde) denkpatronen is niet eenvoudig en vergt durf en doorzettingsvermogen. Maar de beloning is meer vrijheid in denken, voelen en doen. Door oude patronen en belemmerende overtuigingen los te laten, ontstaat er ruimte voor nieuwe invalshoeken.
Door negatieve overtuigingen onder ogen te zien, te benoemen en te relativeren wordt hun kracht verminderd. Het is niet de bedoeling negatieve gedachten, zoals angst, boosheid, of wrok te onderdrukken. Ze moeten worden herkend, onder ogen gezien en vervangen.
Ze stromen door ons heen, we voelen ze en dan verdwijnen ze. Als we ze tegen proberen te houden dan stapelen ze op en kunnen er echte blokkages ontstaan.
Onze leefwereld wordt gekneed tot een getrouwe kopie van onze eigen gedachten. Daarom moeten we leren negatieve gedachten of verwrongen visies te wissen en ze te vervangen. Een negatieve gedachte zal, als ze niet wordt uitgewist, dikwijls resulteren in een negatieve omstandigheid.
Allemaal gemakkelijk gezegd...
Inderdaad, ons eigen denken onder controle houden is niet eenvoudig. Maar het is niet omdat het moeilijk is dat we het niet moeten proberen. En zoals zo vaak: hoe groter de inspanning, hoe mooier het resultaat.
...
donderdag 23 april 2009
Deze ochtend hoorde ik op de radio 'Wordy Rappinghood' van de Tom Tom Club. Deze 'Club' werd in 1980 opgericht door het echtpaar Chris Frantz (drums) en Tina Weymouth (bas). Dit zijn twee leden van de band 'Talking Heads' van frontman David Byrne. Zij produceerden ook andere artiesten en ze waren betrokken bij het Gorillaz-project met Damon Albarn van Blur.
'Wordy Rappinghood' gaat dus over woorden. Een onderwerp dat aansluit op het bericht van gisteren.
De woorden hieronder zijn een eigen interpretatie, gebaseerd op de engelse songtekst.
Welke waarde hebben woorden?
woorden in kranten, worden in boeken
woorden op TV, woorden van bedriegers
woorden van troost, woorden van vrede
woorden die mij bevelen
woorden die mij goed deden
woorden die me bijna de das omdeden.
Welke waarde hebben woorden?
twijfelende woorden, geleerde woorden
en woorden die mij ontroeren
zinloze woorden, hippe woorden
en woorden die mij bang maken
bedrukte woorden, gevoelige woorden
en woorden die de waarheid zeggen
vervloekte woorden, gelogen woorden
en woorden die betekenis missen.
Welke waarde hebben woorden?
Concrete woorden, abstracte woorden
gekke woorden en liegende woorden
wazige woorden, uitstervende woorden
zeldzame woorden en godslasterende woorden
vertrouwde woorden, oprechte woorden
goede woorden en slechte woorden
Welke waarde hebben woorden?
harde woorden, subtiele woorden
woorden van de mens waar ik van hou
woorden van wijsheid, woorden van strijd
woorden uit het boek waar ik van hou
juiste woorden, winnende woorden
woorden uit monden van mensen
die niet zeggen wat ze denken
en niet denken wat ze zeggen
Welke waarde hebben woorden?
Woorden zijn zeer krachtige wapens, waar voorzichtig moet mee omgegaan worden. Woorden worden vaak veel te vlug uitgesproken.
Al ben ik zelf geen spraakwaterval, toch hou ik veel van woorden.
Ik geniet van hun klank, van de beelden die ze oproepen, van de emoties die ze weerspiegelen, van de wijsheid die ze verkondigen.
Daarom hou ik ook van schrijven, het geeft me de mogelijkheid om rustig het juiste woord te zoeken dat zo goed mogelijk verwoord wat ik zeggen wil. En zo zijn we weer terug bij gisteren: de redenen waarom ik 'blog'.
Wil je de song nog even horen (waarschuwing: 't is een beetje een 'onnozel' liedje, maar je krijgt het de komende dagen niet meer uit je hoofd) , klik dan hier:
http://www.veoh.com/browse/videos/category/music/watch/v1022927taee98eE#
...
woensdag 22 april 2009
Dat is één van de meest voorkomende vragen op de vele blogsites.
Soms is de motivatie erg persoonlijk, maar bij de meeste mensen zijn er overeenkomstige drijfveren te vinden.
Op de site blog-art.nl vond ik de volgende redenen waar ik - en wellicht ook vele anderen - veel van mezelf in terug kan vinden:
4 Ik blog dus in besta: het weblog biedt een platform om anderen mijn teksten te laten lezen. Een mogelijkheid om mijn gedachten uit te zenden.
4 Schrijfoefening: schrijven is net als topsport - je moet het bijhouden om beter te worden en je spieren soepel te houden.
4 Wederhoor: reacties van mensen die een ervaring delen of hun mening geven.
4 Speelsheid: het mooie van bloggen is voor mij de vrijheid om te publiceren wat je wilt. Ga je helemaal uit je dak van je katten, dan zet je een filmpje over die viervoeters op je blog. Heb je een voorkeur voor oude rockplaten, dan schrijf je daar lekker een stukje over. Soms ben ik zo enthousiast over iets (film, boek, cd, ontmoeting) dat ik dat enthousiasme met de wereld wil delen. Het digitale podium biedt ruimte om te experimenteren met vorm en inhoud.
4 Community: Het is leuk om vaste lezers te hebben die terugkomen om je nieuwe posts te lezen. Er ontstaat zo een community die soms alleen bestaat uit wederzijdse reacties, maar soms ook leidt tot echte ontmoetingen. Bloggen, en het internet in het bijzonder, brengt mensen bij elkaar.
Bloggen vraagt een dagelijkse inspanning. Het is niet vanzelfsprekend om elke dag een nieuw berichtje te posten. Zeker niet als je eigen leven eerder 'alledaags' is. Maar door deze uitdaging ga je bewuster leven, intenser naar de wereld rondom je kijken.
Eén van mijn grootste drijfveren is zeer zeker ook de drang om te creëren, om een idee tot uitdrukking te brengen in woord en beeld. Een blog biedt een zeer directe en zeer dicht bij de hand zijnde uitweg voor beide.
En is er, tot slot, eigenlijk nog wel een betere reden dan deze: ik blog omdat ik het gewoonweg plezant vind?
...
dinsdag 21 april 2009
de Kat in de KunstDeel 2 over de liefde van kunstenaars voor de kat.
Hun trefpunt is het in 1882 geopende kunstenaarscafé 'Chat Noir', dat ook druk bezocht wordt door de mondaine Parijzenaars. Steinlen tekende voor dit café een van zijn beroemdste affiches, waarop een hooghartige zwarte kat te zien is.
Steinlen maakte daarnaast illustraties voor diverse bladen waaronder politiek geëngageerde kranten en tijdschriften. Bovendien illustreerde hij talloze boeken en maakte hij tientallen affiches. Steinlen wordt beschouwd als een van de grootste illustratoren van het eind van de 19e en het begin van de 20e eeuw.
zaterdag 18 april 2009
Ons Marie is bevallen op dit zoldertje in de garage. Pogingen om haar doos te verplaatsen naar andere, meer bereikbare oorden, zijn mislukt. Ze grijpt haar jongen bij het nekvel en sleept ze terug de ladder op. Poes is baas.
De enige andere plaats die haar goedkeuring wegdraagt, is onze living...
's Morgens wordt het nest dus, onder het zeer waakzaam oog van Marie, verhuisd naar de woonkamer. 's Avonds wordt hetzelfde scenario gevolgd maar dan in omgekeerde richting. Zo is iedereen, maar vooral Marie, tevreden.
vrijdag 17 april 2009
Vandaag de start van een reeks berichtjes overde Kat
in de Kunst.
Dieren zijn een geliefd onderwerp van vele schilders. Katten komen echter niet zo vaak voor op schilderijen van bekende artiesten. Enkele kunstschilders hadden wel een bijzondere band of voorliefde voor dit huisdier.
De eerste in de rij: Auguste Renoir
(1841-1919).
De Franse schilder Pierre Auguste Renoir kwam in 1862 als leerling terecht in de studio van Charles Gleyre en raakte bevriend met Claude Monet en Alfred Sisley.
Renoir ontwikkelde een subtiele en toch levendige penseelvoering.
Eind jaren 1870 vormde Renoir en zijn vrienden een clubje avantgardisten, die tegenwoordige bekend staan als de impressionisten. In zijn werken wist Renoir op meesterlijke wijze de sprankeling van het licht en kleur op oppervlakten vast te leggen, iets wat misschien wel het belangrijkste oogmerk was van de impressionisten. Toch bleven zijn schilderijen ook een romantisch-gevoelige sfeer uitstralen.
Renoir heeft in zijn 78-jarig leven meer dan zesduizend schilderijen gemaakt!
In de portretten van Renoir zien we vaak de aanwezigheid van een kat,het meest bekende is wellicht 'Jeune fille au chat' uit 1878.
Renoir beeldt katten af als gezellige, tevreden huisdieren. Hij droeg hen een warm hart toe en verzorgde de vele katten die rond zijn huis vertoefden.
Het Institute Pasteur in Parijs vond, tijdens het bestuderen van zijn schilderijen, kattenharen in de verf.

Boven rechts:Une femme et son chat – 1875
Boven links:
Zelfportret van Renoir
Midden rechts:
Jeune fille au chat – 1878
Onder van links naar rechts:
Le garçon au chat - 1868
La femme au chat (la jeune fille endormit au chat) - 1880
Hiernaast:
Julie Manet ook gekend als L'enfant au chat - 1887
...
woensdag 15 april 2009
Een goed ogenblik om even op zoek te gaan naar enkele beroemde (getekende) katten.
Felix the cat (°1922): één van de eerste cartoonhelden. Zowel Pat Sullivan als zijn werknemer Otto Messmer claimden Felix verzonnen te hebben. Na de dood van Sullivan maakte Messmer bekend dat Felix de Kat gebaseerd was op Charlie Chaplin.Al snel was Felix erg populair. Felix wordt wel de eerste televisiester genoemd: Felix was het eerste imaginaire karakter dat op televisie werd uitgezonden.
Figaro (°1940): de kat van Geppetto uit de Disney film 'Pinocchio'.De gemoedelijke Geppetto, zijn nukkige kat Figaro, de flirtende vis Cleo, krekel Jiminy Cricket, de kleurrijke schurken, en natuurlijk de schattige maar naïeve Pinocchio zelf, maken van Disney's tweede lange animatiefilm een kunstwerk om te koesteren.
Tom Poes (°1941) is een beroemd Nederlands stripfiguur en het hoofdpersonage in de gelijknamige stripverhalen van Marten Toonder. Tom Poes is een kleine, witte kat. De naam is een woordspeling op het gerecht tompoes. Aanvankelijk was Tom Poes de enige hoofdfiguur in de strip, maar in het derde album, 'In den toovertuin' verschijnt er een zekere Heer Olivier B. Bommel op het toneel die uiteindelijk samen met Tom Poes tot hoofdpersonage in de strip uitgroeide.
Sylvester (°1945): de kat die op duizenden manieren de kanarie Tweety probeert te pakken te krijgen. Tweety woont bij Granny en Sylvester is zijn vijand. De buldog Hector is zijn grootste vriend en Sylvesters grootste vijand wat voor een hilarische driehoeksverhouding zorgt.
The Cheshire Cat (°1951): De kat is één van de personnages die Alice ontmoet tijdens haar tocht door Wonderland. Lewis Carroll schreef het boek reeds in 1862. De kat werd genoemd naar Carrolls thuisland Cheshire. De tekenfilmfiguur werd bekend door de Disneyfilm uit 1951.
Azraël (°1958): de kat woont bij de tovenaar Gargamel in een bouwvallig kasteel, niet ver van het Smurfendorp. Uiteindelijk is Azraël meestal degene die de klappen moet opvangen. De smurfen en Azrael zijn ontsproten aan de verbeelding van striptekenaar Peyo.
Tom (°1965): de kat uit The Tom & Jerry Show, die meestal in stukken gehakt, overreden of opgeblazen wordt maar toch door blijft gaan. De kat (Tom) en de muis (Jerry) vormen de basis van de succesvolle series van Metro-Goldwin-Mayer die gemaakt werden als korte filmpjes voor de bioscoop, geschreven en geregisserd door William Hanna en Joseph Barbera. Tussen 1940 en 1957 werden 114 Tom en Jerry-tekenfilms geproduceerd waarna de studio werd gesloten. In 1960 gaf MGM de productie van Tom en Jerry aan Rembrandt Films in Oost-Europa. Drie jaar later keerde de productie van de 'Tom en Jerry' korte filmpjes terug naar Hollywood met Chuck Jones' Sib-Tower 12 Productions; deze series duurden tot 1967.
The Aristocats (°1970): Disneyfilm over Princess, haar kinderen Toulouse, Marie, Berlioz en haar nieuwe vriend Thomas O'Malley. Dit is eerste Disneyvideo die wij in huis haalden en waar we samen met kleine Mathieu naar keken. De avonturen van deze katten liggen ons daardoor nauw aan het hart.
Top Cat (°1961): uit de Hanna-Barbara cartoon.Top Cat is een Amerikaanse animatieserie over de avonturen van een stel zwerfkatten aangevoerd door Top Cat alias T.C. Zij worden telkens gestoord door de wijkagent, maar weten hem om te praten .In Amerika liep deze animatieserie van 1961 tot 1962.
Musti (°1968): De Vlaamse tekenaar Ray Goossens tekende in 1945 al het katje Musti maar het duurde tot 1968 voordat er een televisieprogramma van werd gemaakt. In enkele minuten werd er een kort verhaaltje vertelt. Samen met haar vriendjes Meneer Konijn, Mevrouw Schildpad, Egeltje en Meneer Hond beleefde zij deze avonturen.
Garfield (°1978): bekend als de luie, dikke en arrogante kat, getekend door Jim Davis. Garfield is een wereldwijd bekende strip. Momenteel staat de strip zelfs in het Guinness Book of Records als meest verspreide strip ter wereld.
Hello Kitty (°1974): het snoezige witte animatiekatje uit Japan, is een creatie van Sanrio, de bekende speelgoedfabrikant.Er is ook een televisieprogramma met in de hoofdrol Kitty. Elke aflevering leren ze nieuwe dingen, zoals rekenen, schrijven en lezen. Hello Kitty is begonnen als anime in Japan maar is door de jaren ook populair geworden in de rest van de wereld.
...



