Je kunt niet naar een slapende kat kijken...

...en gespannen blijven.

J. Pauley

Zeven facts, zeven tekeningen
Het vervolg van mijn Award-verplichtingen

 Fact 2

Op mijn 14de was ik onder de indruk geraakt van zwart-wit pentekeningen. De juiste oorzaak daarvan, vind ik niet meer terug in mijn geheugen. Waarschijnlijk had ik ze opgemerkt in een boek. Het waren hoofdzakelijk gebouwen die me fascineerden: Belforten, kerken en zoals hieronder: de Lakenhallen te Ieper, de stad waar ik mijn jeugd doorbracht.

Ik heb er zeker een tiental gemaakt. Ik herinner me in het bijzonder enkele dagen, waarop ik wegens ziekte van school was gebleven. Als ik niet te bed lag, was ik aan het tekenen.

Een merkwaardige fase, vind ik dit nog steeds. Ze eindigde even plotseling als ze begonnen was.

Acht jaar later, tijdens mij opleiding, tekende ik in de bittere vrieskou, met handschoenen, de Sint-Baafskathedraal te Gent. Dat was mijn laatste gebouw. Niet vanwege het bevroren zijn hoor (haha), al voelde ik me wel behoorlijk versteend!     

Binnenshuis

-

© wim22

Een detail uit een vroeger werk.

Door de weerspiegeling van het glas fotografeer ik 'ik' en mezelf…

V-tijd

-

-

denk beelden droom gedachten

Alle foto's die in deze rubriek verschijnen, zijn originele foto's, 'toevallige' opnames,
weliswaar een beetje 'kunstig' bewerkt, maar géén composities
(met uitzondering van het gedachtenwolkje dan...)
Een mooie samenwerking tussen gelukkig toeval en gestuurde gedachte :-)

Weekboek

hoofdstuk 6

Ik zit hier rustig thuis, met mijn laptop, en toets enkele woorden in.

Het betekent niet veel.

En toch… de woorden die ik hier op mijn beeldscherm zie verschijnen, komen via een simpele klik terecht in een bijzondere 'wereldwijde' wereld: een wereld van gedachten, ideeën, overpeinzingen, laat ik het ‘geestelijke energieën’ noemen.

Deze gedachten maken nu deel uit van een soort ‘gedachtenwolk’. In deze wolk komen ideeën terecht, maar ik kan er ook ideeën van anderen uit halen. Als ik er voor open sta, dan ligt er een schat aan kennis, ervaring, wijsheid binnen denkbereik. Het is een enorm reservoir, gevuld met gedachten die door talloze individuen de wereld ingestuurd zijn.

Op één of andere manier zal de persoon die zich in deze wereld begeeft, anderen beïnvloeden en beïnvloed worden - bewust of onbewust, veel of weinig.

Door al deze denk-verbanden, ontstaat er een onzichtbaar, maar heel reëel, geestelijk web.

Zonder twijfel zijn de contacten in die denkwereld niet altijd even ‘close’, maar toch ontstaat er een soort 'multi-bewustzijns-organisme', waar iedereen, als individu, deel van uitmaakt. Vroeger waren er kleine leefgemeenschappen die hun eigen groepsbewustzijn hadden. Families, stammen, dorpen en later steden, gewesten, provincies, landen: heeft niet elk van deze gemeenschappen een eigen bewustzijn, een eigen mentaliteit? Het voelt toch telkens ‘anders’ aan als je in een andere stad, streek of land komt. En alle individuen die er deel van uit maken, worden er door beïnvloedt en ze beïnvloeden elkaar ook onderling.
Nu we via internet communiceren, breidt de verbindende gedachtenwolk zich steeds verder uit. We zijn van kleine éénheden (die meestal meer beperkend, dan verruimend werkten...) aan het evolueren naar wereldwijde verbonden! (alleen taalverschillen weerhouden ons er in zekere mate van, om te communiceren met de ganse wereld)

En nu heb ik zin om even de idealist te zijn.

Het kennis maken met andere gedachtewerelden gebeurde tot een tijdje geleden, hoofdzakelijk door middel van boeken. Nu maken we via persoonlijke contacten kennis met meningen en overtuigingen van zo veel mensen uit zo veel diverse milieus. Het nauwer betrokken zijn bij die mensen, leidt vaak tot meer begrip voor hun visies. Soms worden gedachten letterlijk gedeeld met elkaar, waardoor de ander ahw een klein stukje van jezelf wordt.
Door het wereldwijde web groeit er een verbindend bewustzijnsweb waar iedereen in deelt én waar iedereen in alle vrijheid zijn eigen stukje individualiteit in uit kan drukken. 
Zou dit geen samenleving kunnen teweeg brengen, waar liefde, vrede en respect hun ware betekenis krijgen?

Ach, dit lijkt weer een héél naïeve wens,... maar wel één waar iedereen, diep in zijn hart, naar verlangt....

En plots lijkt dit onbetekenende getokkel op mijn toetsenbord een minuscuul stapje naar een 'hemelse' mensheid (dit lijkt verdacht veel op grootheidswaanzin, maar toch…). Minuscuul, onzichtbaar, maar misschien is het er toch ééntje.

© wim22

Zeven facts, zeven tekeningen

Vorige week ontving ik deze Award van Assyma.

Een eerste, ik wist niet goed wat ik er mee moest, maar toch in dank aanvaard.

Zeven facts over mezelf?
Een gegeven kans mag ik niet laten liggen! Dus heb ik er iets op gevonden:
in plaats van een lijstje van zeven feiten, worden het zeven postjes!
(zo heb ik meteen weer inspiratie voor deze en de volgende zes maandagen, hihi)
En aangezien ik mij opnieuw aan het tekenen waag, maak ik daar meteen ook de rode draad van.

Het doorgeven aan zeven andere bloggers is een lastige zaak. Vooral omdat ik deze Award reeds bij zovele zag staan. Ook niet iedereen vindt dit even leuk.
Daarom: als je de behoefte voelt om enkele persoonlijke feiten op het net te gooien, maar je vond daar tot nu toe geen gepaste aanleiding voor, wel hier is ze! Wees niet beschroomd of verlegen om te zeggen: ‘Kom op er mee, geef hier die Award!’

 Fact 1

Toen ik 13 was, kreeg ik van mijn ouders dit boek vol Disney-personages.
Tijdens de schoolvakanties tekende ik dikwijls figuren uit dit boek over. Hieronder zien jullie één van die bladen.
Plezant detail: kijk eens goed naar de cijfertjes die naast de tekeningen staan, het zijn de quoteringen die ik kreeg van mijn zusje…

Dé dag om liefde te tonen

... maar vergeet ook de andere dagen niet.

Aansluitend op gisteren, deze tekening.

 Vandaag is toch wel hét ideale moment voor dit...

© wim22

Binnenshuis

-

-

© wim22

V-tijd

Tijd voor de Q! Quasi onmogelijk? Dat dacht je maar...

-

-