V-tijd

-

-
Voor zij die het mij vroegen of het zich afvragen:
één letter vraagt 2 à 3 uren denken, zoeken en creatie. 
-

Met het verleden op pad

-
Ik kijk liever vooruit dan achteruit. Toch is ook datgene wat voorbij is, heel belangrijk.
Mijn verleden is als een rugzak die ik meedraag op mijn Pad.
Bij elke stap die ik zet, zoekt de tijd die achter me ligt, een plaatsje tussen mijn bagage.
Wat ik er in verzameld heb, bepaalt de weg die ik nu ga.
Het is mijn leven en ik draag het op mijn rug met me mee.
Het is een bron van informatie waar ik hulp zoek bij het nemen van beslissingen,
een reservoir aan kennis en ervaringen dat me begeleidt op mijn Pad.
-
Het volume en het gewicht van mijn rugzak bepaalt het ritme en de snelheid van mijn stap. Hij is redelijk gevuld, maar nog goed te dragen.
Ik probeer zoveel mogelijk overtollige, onbruikbare herinneringen er uit te gooien.
Anders moet ik een te zware last op mijn schouders tillen.
Toch behoud ik enkele minder mooie maar leerzame momenten als een blijvende waarschuwing.
-
Ook moet er een beetje orde zijn.
De dingen moeten hun plaatsje krijgen, anders liggen ze voortdurend in de weg.
Als mijn rugzak een rommeltje is, dan geldt dat ook voor mijn gedachten.
Een enkele keer kan er een kwalijke geur uit opstijgen.
Dan is het noodzakelijk het hele zaakje uit te keren om de oorzaak te vinden.
Waarschijnlijk gaat het dan om een verdrukte emotie of een onvervuld verlangen dat aan het rotten ging.
-
Soms leg ik mijn oor te luisteren en hoor de echo’s van het verleden klinken.
Dan snuister ik eens rond in mijn rugzak en haal er één of ander souvenir uit tevoorschijn.
De meest intense momenten hebben een ereplaatsje, deze vind ik gauw terug.
Maar er zijn ook heerlijke kleine ogenblikken die vaak onverwacht weer boven komen.
Al deze stukjes verleden tijd laten mij die momenten herbeleven.
-
Met het tellen der jaren zal mijn rugzak zwaarder worden en mijn draagkracht zwakker.
Ik kon steeds gelijke tred houden met de tijd maar dan zal de tijd me stilaan inhalen.
Dan zal ik rusten en veel tijd doorbrengen met rommelen in mijn rugzak.
Tot ik hem noodgedwongen zal achterlaten.
-
-
Maar daar ben ik nog lang niet aan toe.
Nu ik toch even aan het snuisteren ben in mijn herinneringen,
zou ik graag enkele snippers verleden tijd met jullie delen,
daarom dit nieuwe rubriekje: 'Souvenirs van Onderweg'.
Het eerste van zeven logjes volgt hieronder.
-

‘Souvenirs van Onderweg’ - 1

-

Bovenaan: mijn doopsel.

Zoals je ziet, ik ben in goede handen, terwijl mama nog in het kraambed ligt.

Linksonder: mijn Eerste Communie

Rechtsonder: Het Heilig Vormsel, voor de Plechtige Communie

-

Aan de Vlaamse horizon - 3

-

-

Herfstzondag

-

-

V-tijd

Jaja, jullie mogen jubelen: ook de J is gelukt! Jawel!

-

-

Woordendromer

-
Ik ben geen spraakwaterval
Toch borrelen, als water uit een bron, woorden op in mijn hoofd
Maar hun vrije stroom wordt belemmerd als ze de poort van mijn lippen bereiken
Daar klotsen ze tegen de wanden, komen in draaikolken terecht en worden troebel
Ze verliezen hun kracht en sijpelen aarzelend doorheen mijn lippen
Daar buiten lijkt dit stroompje woordenwater onbetekenend
Zijn murmelend geluid gaat verloren tussen het gedruis van snelstromers
-
Ik ben een woordendromer
Flarden gedachten hangen als nevels in mijn hoofd
Starend in de grijze massa probeer ik hun silhouetten te onderscheiden
Op de tast tracht ik ze te benaderen om hun ware aard te ontrafelen
Ideeën doemen op als zwakke lichtschijnsels in wazige contouren van huizen
Ik loop op hen af als naar een baken in de mist en open hun deuren
Daar binnen baden woorden in een gouden licht en tonen hun geheimen
-
Ik schrijf woorden liever neer 
Gedachten worden woorden worden zinnen en verschijnen zwart op wit
Ik gooi ze als veertjes in de lucht, door de wind gedragen gaan ze hun eigen weg
Dankbaar dat ze tot mij gekomen zijn, laat ik ze nu gaan.
Bevrijd kijk ik hen even na, mij stilletjes afvragend wat er van hen zal worden.
Vinden ze ooit een nieuwe thuis in een luisterend oor of in een zoekend hart?
Misschien, misschien ook niet, maar ze wilden zo graag gehoord worden.
-

-

Aan de Vlaamse horizon - 2
-

-

de foto op zondag

-

-

V-tijd

inderdaad, inhoudelijk idiote innerlijke ingeving inzake I-versje:

-

-