Herfstzondag

-

-

V-tijd

Jaja, jullie mogen jubelen: ook de J is gelukt! Jawel!

-

-

Woordendromer

-
Ik ben geen spraakwaterval
Toch borrelen, als water uit een bron, woorden op in mijn hoofd
Maar hun vrije stroom wordt belemmerd als ze de poort van mijn lippen bereiken
Daar klotsen ze tegen de wanden, komen in draaikolken terecht en worden troebel
Ze verliezen hun kracht en sijpelen aarzelend doorheen mijn lippen
Daar buiten lijkt dit stroompje woordenwater onbetekenend
Zijn murmelend geluid gaat verloren tussen het gedruis van snelstromers
-
Ik ben een woordendromer
Flarden gedachten hangen als nevels in mijn hoofd
Starend in de grijze massa probeer ik hun silhouetten te onderscheiden
Op de tast tracht ik ze te benaderen om hun ware aard te ontrafelen
Ideeën doemen op als zwakke lichtschijnsels in wazige contouren van huizen
Ik loop op hen af als naar een baken in de mist en open hun deuren
Daar binnen baden woorden in een gouden licht en tonen hun geheimen
-
Ik schrijf woorden liever neer 
Gedachten worden woorden worden zinnen en verschijnen zwart op wit
Ik gooi ze als veertjes in de lucht, door de wind gedragen gaan ze hun eigen weg
Dankbaar dat ze tot mij gekomen zijn, laat ik ze nu gaan.
Bevrijd kijk ik hen even na, mij stilletjes afvragend wat er van hen zal worden.
Vinden ze ooit een nieuwe thuis in een luisterend oor of in een zoekend hart?
Misschien, misschien ook niet, maar ze wilden zo graag gehoord worden.
-

-

Aan de Vlaamse horizon - 2
-

-

de foto op zondag

-

-

V-tijd

inderdaad, inhoudelijk idiote innerlijke ingeving inzake I-versje:

-

-

Levenslicht

-
Toen ik nog kind was leek het leven zo heerlijk,
een wonder, mooi en magisch.
Vogeltjes in de bomen zongen zo vrolijk,
de zon, de maan en de sterren keken me glimlachend aan.
-
Maar dan moest ik leren verstandig handelen en logisch denken,
verantwoordelijkheid nemen en praktisch ingesteld zijn.
In die grote wereld moest ik betrouwbaar zijn,
ontledend, intellectueel, cynisch.
-
Ik moest oppassen wat ik zei of ze noemden me
een dromer, een fantast of naïef en onvolwassen.
Ik moest doen wat de anderen van me verwachtten
om aanvaardbaar, respectabel, presentabel te zijn, een marionet!
-
Maar soms, terwijl die vreemde wereld sliep,
verschenen er vragen, te diepgaand voor een eenvoudige man.
Wie kan mij vertellen over het Leven? Heb ik eigenlijk al iets geleerd?
Over de wereld wist ik veel, maar niemand had me al verteld wie ik ben.
-
Ik ontdekte wijze woorden die mij leerden over het Leven binnenin mij
dat overweldigd door opgelegde normen, zich verlegen schuilhield.
Maar onder te grote druk viel zijn schelp in scherven uiteen
en stond het naakt tegenover de hamerende wereld.
-
De slagen kwamen hard aan maar het overleefde
en het kreeg een nieuwe, rustiger weg aangeboden.
Het Levenslicht in mij wil schijnen, genieten van het wonder, mooi en magisch
en droomt nu luidop ‘gouden lepeltjes’…
-
Geïnspireerd door ‘Logical song’ van Supertramp.
-

--

Aan de Vlaamse horizon - 1

-

-

Heilige zondag
-

-

-
Nog eens... de herfst

-

-